• آرایشگاه گیوا
  • تقی زاده

50 راهکار برای کودکی شاد و با استعداد

۲۸-تير-۱۳۹۱, ۰۹:۲۱ عصر (آخرین تغییر در این ارسال: ۱-اسفند-۱۳۹۵ ۰۳:۱۶ عصر توسط admin2.)
ارسال: #1
     
50 راهکار برای کودکی شاد و با استعداد
شاید شما نتوانید به فرزند خود یاد بدهید که خوشحال باشد ولی فراهم کردن امکانات و بستر مناسب برای خوشبختی و شاد زیستن فرزند، هدیه‌ای است که فقط شما می‌توانید به فرزندتان بدهید. در همین رابطه ما روشهایی را به شما پیشنهاد می‌کنیم که می‌توانند شما را در فراهم کردن این خوشبختی در سایهٔ به ظهور رساندن استعدادهای خدادادی او، به فرزندتان یاری دهند.

دوران کودکی همواره به عنوان بهترین و شاد‌ترین دوره زندگی انسان شناخته شده است. کودکی دنیائی از معصومیت و پاکی در کنار شادی و سبکبالی را در ذهن تداعی می‌کند.اما مسئله اینجاست که شادی و نشاط آموختنی نیست و شکوفایی استعدادهای او هم نباید بدون در نظر گرفتن علائق او باشد.

شاید شما نتوانید به فرزند خود یاد بدهید که خوشحال باشد ولی فراهم کردن امکانات و بستر مناسب برای خوشبختی و شاد زیستن فرزند، هدیه‌ای است که فقط شما می‌توانید به فرزندتان بدهید. در همین رابطه ما روشهایی را به شما پیشنهاد می‌کنیم که می‌توانند شما را در فراهم کردن این خوشبختی در سایهٔ به ظهور رساندن استعدادهای خدادادی او، به فرزندتان یاری دهند.

۱. به فرزند خود اجازه دهید علائق خود را کشف کند. به بازی‌ها و فعالیتهایی که او انتخاب می‌کند توجه نشان دهید. این گونه بازی‌ها می‌تواند اطلاعات بسیاری درباره استعدادهای نهفته فرزندتان در اختیار شما قرار دهد.

۲. فرزند خود را روی طیف وسیعی از تجارب قرار دهید. این امر باعث فعال شدن استعدادهای نهفته می‌گردد. فکر نکنید چون او علاقه‌ای نشان نمی‌دهد، بنابراین استعدادی هم در آن زمینه ندارد.

۳. بگذارید مرتکب اشتباه شود. اگر همه کار‌ها را به طور کامل و بی‌نقص انجام دهد، هرگز برای کشف و گسترش یک استعداد، خطر نخواهد کرد.

۴. سؤال بپرسید. با پرسیدن سؤالهای اساسی از قبیل: چرا آسمان آبی است؟ به کودک خود کمک کنید تا با شگفتیهای دنیا مواجه شود. به اتفاق هم پاسخ سؤال را بیابید.

۵. پروژه‌های خانوادگی ویژه‌ای را طرح ریزی نمایید. فعالیتهای مشترک می‌تواند استعدادهای جدید را بیدار کند و گسترش دهد.

۶. کودک را مجبور به یادگیری نکنید. این امید که برای پیشرفت و رشد دادن استعدادهای کودکان، باید هر روز درسهای خاصی را به آنان آموخت، ممکن است آنان را مضطرب یا دلزده سازد.

۷. انتظارات سطح بالایی داشته باشید، اما این انتظارات باید واقع بینانه باشند.

۸. در انجام کار‌ها، کودک خود را سهیم کنید. بگذارید او با انجام کار‌ها موفقیت را در ذهن خود مجسم کند. بگذارید ببیند که شما درگیر فعالیتهای معنادار هستید و به او اجازه دهید درگیر این فعالیت‌ها شود.

۹. محیطی را فراهم آورید که به لحاظ تحریکات حسی غنی باشد. مواد و اسبابهایی را در خانه قرار دهید که حواس کودک را تحریک می‌کنند، موادی از قبیل: نقاشی با انگشت، آلات موسیقی و عروسک‌های خیمه شب بازی.

۱۰. شور و اشتیاق خود را به یادگیری فعال حفظ کنید.

۱۱. کودک خود را با برچسب زدن به او محدود نکنید. این برچسب‌ها ممکن است شرایطی را به او تحمیل نماید که با استعدادهای ذاتی‌اش همخوانی ندارند.

۱۲. به عنوان خانواده و با یکدیگر به بازی بپردازید.

۱۳. برای فعالیتهایی نظیر خواندن، گوش دادن به موسیقی و صحبت کردن برنامه زمانی منظم در نظر بگیرید.

۱۴. مواردی را برای کودک در نظر بگیرید که همواره بتواند با رجوع به آن‌ها به دنیای خود دسترسی داشته باشد.

۱۵. بگذارید فرزندتان به فعالیتهای گروهی که مورد علاقه‌اش هستند، بپردازد.

۱۶. برای پرورش خلاقیت کودک خود داستانهای طنز آمیز برایش بخوانید.

۱۷. فعالیتهایی را که فرزندتان انجام می‌دهد مورد انتقاد یا قضاوت قرار ندهید. اگر احساس کند مورد ارزشیابی قرار می‌گیرد، احتمالا «شکوفاسازی استعدادهای خود را پیگیری نخواهد کرد.

۱۸. با کودک خود بازی کنید و از این طریق سرزندگی و شوخ طبعی خود را به او نشان دهید.

۱۹. خانواده را در موفقیتهای خود سهیم کنید. درباره اتفاقات خوشایندی که طی روز اتفاق افتاده‌اند، صحبت کنید تا عزت نفس او از این طریق افزایش یابد.

۲۰. کاری کنید که فرزندتان به کامپیو‌تر خانه، مدرسه یا یک کتابخانه عمومی دسترسی داشته باشد.

۲۱. به صحبتهای کودک خود گوش فرا دهید. چیزهایی که او به آن‌ها اهمیت بسیاری می‌دهد، می‌تواند سرنخی از استعدادهای خاصی باشد که از آن‌ها برخوردار است.

۲۲. فضای خاصی را در خانه برای پرداختن به فعالیتهای خلاقانه در نظر بگیرید.

۲۳. هنگامی که کارهای روزمره‌ای را که به عهده فرزندتان گذاشته‌اید، با موفقیت انجام می‌دهد، حس مسئولیتش را در انجام کارهای خانه مورد قدردانی قرار دهید.

۲۴. بصورت خانوادگی از مکانهای جدید دیدن کنید.

۲۵. بازی‌های بازپاسخ به فرزند خود بدهید. اسباب بازی‌هایی مانند سر هم کردن قطعات و عروسکهای دستی باعث تشویق بازیهای تخیلی می‌شود.

۲۶. بگذارید در روز تا حدی به رویا‌پردازی و کنجکاوی بپردازد.

۲۷. داستانهای الهام بخشی را بخوانید که قهرمانانشان در زندگی موفقیت‌هایی را کسب کرده‌اند.

۲۸. با دادن جایزه به فرزند خود رشوه ندهید. از مشوقهایی استفاده کنید که به کودک این پیام را منتقل می‌کنند که یادگیری نباید به خاطر گرفتن جایزه باشد.

۲۹. اجازه بدهید فرزندتان به گروههای همسالی بپیوندد که همگام با استعدادهای او هستند.

۳۰. برای برانگیختن علائق کودک، درباره خبرهایی که می‌شنوید، با او به بحث بپردازید.

۳۱. سوگیریهایی جنسیتی را تشویق نکنید. برای کودک خود هم اسباب بازی‌ها و فعالیتهای زنانه و هم مردانه تدارک ببینید.

۳۲. از مقایسه کودک خود با دیگران اجتناب ورزید. به او کمک کنید تا عملکرد فعلی خود را با عمکرد گذشته‌اش مقایسه کند.

۳۳. سعی کنید پدر یا مادری اقتدارگرا باشید.

۳۴. برای برانگیختن علائق و استعدادهای فرزندتان از موقعیتهای گروهی یا جمعی (خارج از منزل) بهره ببرید. با هم به کتابخانه، موزه، کنسرت، یا مسابقه بروید.

۳۵. پاداشهایی به فرزندتان بدهید که نقاط قوتش را تقویت می‌کند.

۳۶. کودکتان را به صحبت درباره آینده‌اش تشویق کنید. از دیدگاههای او حمایت کنید بدون آنکه به سمت حیطه یا رشته‌ای خاص هدایتش نمایید.

۳۷. کودک خود را با افراد جالب و موفق آشنا کنید.

۳۸. خانه خود را به عنوان فضایی برای یادگیری تلقی کنید. فضای آشپزخانه و آشپزی برای آموزش ریاضیات و علوم بسیار مناسب است.

۳۹. در احساسات با یکدیگر سهیم شوید. سرکوبی حوادث می‌تواند به سرکوبی استعدادهای کودک بیانجامد.

۴۰. کودک خود را تشویق به خواندن کنید.

۴۱. ابداعات و ساخته‌های کودک خود را به شوخی نگیرید.

۴۲. با کودک خود فعالیتهایی را انجام دهید که در ارتباط با علائق و استعداد‌هایش است.

۴۳. به کودک خود بیاموزید که به قوه شهود خویش اعتماد کند و به ظرفیت‌هایش اعتماد داشته باشد.

۴۴. به کودک خود حق انتخاب بدهید. این عمل، قدرت اراده او را مستحکم و حس نوآوری را در وی بیدار می‌کند.

۴۵. به کودک خود یاد بدهید که برای شکوفا ساختن استعداد خویش چگونه از کتاب‌ها استفاده کند. به عنوان مثال، برای یادگیری» درست کردن چیزی «از کتابهای» چگونه... «استفاده کند.

۴۶. در گوشه‌ای از خانه فضایی را برای به نمایش گزاردن ساخته‌ها و جایزه‌های کودک اختصاص دهید.

۴۷. کودک خود را تشویق کنید تا در حیطه‌هایی که با مشکل مواجه است، دست و پنجه نرم کند و کلنجار برود. به او کمک کنید تا با هر محدودیتی رو در رو شود.

۴۸. رابط بین دنیای واقعی و استعدادهای خاص کودک خود باشید. به او کمک کنید راهی برای نشان دادن استعداد‌هایش بیابد.

۴۹. کودک را با مطالبی آشنا کنید که درباره افتخارات و استعدادهای کودکان است. کتابهایی مانند» مهندس کوچکی که می‌توانست... «می‌تواند نگرش» می‌توانم انجام دهم «را تشویق کند.

۵۰. کودک خود را‌‌ همان طور که هست بپذیرید.

منبع:عصرایران
نقل قول
 سپاس شده توسط negar90 ، راحیل 2014 ، SaBooRa ، atrina ، bahar-h ، ثريااا ، hanie ، mma ، 136383
۲۶-تير-۱۳۹۳, ۰۵:۰۷ عصر
ارسال: #2
           
RE: 50 راهکار برایه کودکی شاد و با استعداد
چه چیزی کودک را شاد می کند؟

همه ما چیزهای یکسانی را برای کودکمان می‌خواهیم. می‌خواهیم که آن‌ها بزرگ شوند، عشق بورزند و مورد محبت قرار گیرند، آرزو‌هایشان را دنبال کنند و به موفقیت برسند. همه ما می‌خواهیم که کودکانمان خوشبخت شوند. اما چه مقدار از خوشبختی آن‌ها در دستان ما قرار دارد؟

تجربهٔ یک مادر:
«پسرم جیک (Jake) که اکنون ۷ سال دارد، از‌‌ همان آغاز تولد، بچه نسبتاً بداخلاقی بود، اما دختر ۵ ساله‌ام سوفی همیشه خوشرو است. جیک همیشه با بداخلاقی از خواب بیدار می‌شود، اما سوفی همیشه بعد از برخواستن از خواب، با لبخند سلام می‌دهد.»

بخشی از خلق و خوی کودکان آشکارا به ژن آن‌ها باز می‌گردد. ولی این مساله بدان معنی نیست که خوشبختی نهایی آن‌ها از پیش تعیین شده باشد. دکتر باب موری، نویسندهٔ کتاب تربیت کودکی خوشبین: طرحی اثبات شده برای رفع افسردگی کودکان تا آخر عمر، اطمینان می‌دهد که: «شاید افسردگی یک گرایش ژنتیکی باشد، اما ژن‌های ما انعطاف پذیرند و می‌توانند بسته به محیط فعال یا غیر فعال شوند.» تحقیقات به روشنی نشان می‌دهند که کودکان شاد و خوش صرفنظر از ساختار ژنتیکی، محصول خانه و خانواده‌ای شاد و خوش بین هستند. شما برای فراهم نمودن خانه‌ای شاد که کودکی شاد در آن تربیت یابد، چه کار می‌توانید انجام دهید؟ ۷ روش که ظرفیت کودکتان را در تجربهٔ شادی افزایش می‌دهد، در زیر بخوانید.

1. ایجاد رابطه
مطمئن‌ترین راه برای سلامت عاطفی پایدار کودکتان این است که در او حس رابطه – با شما، سایر اعضای خانواده، دوستان، همسایگان، پرستاران و حتی با حیوانات خانگی – ایجاد کنید. روانپزشک اطفال دکتر هالول به مطالعات طولانی مدت سلامت ملی جوانان، شامل ۹۰۰۰۰ نوجوان، اشاره می‌کند که در آن‌ها احساس رابطه – احساس مورد محبت، درک و مورد تایید قرار گرفتن – بزرگ‌ترین محافظ علیه آشفتگی عاطفی، فکر خودکشی و رفتار‌های خطرناک مانند کشیدن سیگار و مواد مخدر و نوشیدن مشروبات الکلی است.

خوشبختانه ما می‌توانیم رابطهٔ اصلی و مهم خود با کودکمان را خیلی ساده با ارائه آنچه که دکتر هالول آن را «عشقی بی‌پایان» می‌نامد، محکم کنیم. وی می‌گوید: «اگر کودک کسی را داشته باشد که به او بدون هیچ قید و شرطی عشق بورزد، بهترین چیزی است که او را برای همیشه در مقابل رنج عاطفی واکسینه خواهد کرد. داشتن عشق قلبی به فرزند کافی نیست. کودکتان باید آن را احساس کند.» تا جایی که می‌توانید او را در آغوش بگیرید، به گریه‌های او با همدلی واکنش نشان دهید. برای او داستان بخوانید، با هم غذا بخورید و با هم بخندید.

دکتر کریستین کار‌تر، روان‌شناس و مدیر اجرایی دانشگاه کالیفرنیا در مرکز علوم اصلی برکلی - سازمانی که روی درک علمی خوشبختی تحقیق می‌کند - می‌گوید: «برای کودکتان فرصت‌هایی را ایجاد کنید تا بتواند با دیگران روابط دوستانه برقرار کند. نتایج تحقیقات ۵۰ سالهٔ ما حاکی از آن است که روابط اجتماعی یکی از مهم‌ترین عوامل شادی و سعادت هستند و فقط کیفیت روابط مهم نیست، بلکه کمیت آن نیز مهم است. هر چه کودک شما روابط بیشتری با دیگران برقرار کند، برای او بهتر خواهد بود.»

2. سعی نکنید که کودکتان راخوشحال کنید
شاید غیر منطقی به نظر برسد، اما شاید بهترین کاری که برای شادی و خوشبختی دراز مدت کودکتان می‌توانید انجام دهید، این است که سعی نکنید او را برای مدت کوتاهی شاد کنید. بانی هریس، بنیانگذار موسسهٔ تربیت غریزی کودکان (Core Parenting) در پترزبورگ و نویسنده کتاب وقتی کودکتان پا روی جای حساسی می‌گذارد، چه کاری از دست شما ساخته است، می‌گوید: «اگر کودکانمان را در یک حباب قرار دهیم و هر چه را که می‌خواهند در اختیارشان بگذاریم، با چنین انتظاری بزرگ می‌شوند. در صورتی که دنیای واقعی این گونه با او رفتار نمی‌کند.»

هریس می‌گوید: «برای جلوگیری از ناز و نوازش بیش از حد کودکتان، بدانید که شما مسئول شاد بودن او نیستید. والدینی که احساس می‌کنند مسئول عواطف کودکشان هستند، به ندرت به آن‌ها اجازه می‌دهند که عصبانیت، ناراحتی و ناامیدی را تجربه کنند. ما به سرعت سراغ چیزی می‌رویم که فکر می‌کنیم لبخندی بر لبان او خواهد نشاند یا ناراحتی او را حل خواهد کرد. متاسفانه، کودکانی که هرگز نحوهٔ رویارویی با عواطف منفی را یاد نمی‌گیرند، وقتی به سن نوجوانی و بزرگسالی می‌رسند، شکست عاطفی بیشتر آن‌ها را تهدید خواهد کرد.»

همین که بپذیرید که شما نمی‌توانید در او احساس شادی ایجاد کنید (یا هر حالت عاطفی دیگر)، کمتر به حل مشکلات احساسی او متمایل خواهید شد و به احتمال زیاد خودتان را کنار خواهید کشید تا به او اجازه بدهید مهارت‌های مقابله با استرس را کسب کند و در مقابل موانع اجتناب ناپذیر زندگی انعطاف پذیری داشته باشد.

3. شادی خود را پرورش دهید

هر چند کنترل شادی کودکمان در دست ما نیست، اما ما مسئول شادی خودمان هستیم. خلق و خوی ما مهم است، زیرا کودکان همه چیز را از ما می‌آموزند. والدین شاد به احتمال زیاد کودکانی شاد خواهند داشت. در حالی که احتمال ابتلا به افسردگی در فرزندان والدین افسرده، دو برابر میزان میانگین است. در نتیجه یکی از بهترین چیز‌هایی که برای سلامت عاطفی کودکتان می‌توانید انجام دهید، این است که به سلامت عاطفی خودتان توجه کنید؛ ساعتی را برای استراحت، تمدد اعصاب و شاید مهم‌تر از همه برای ایجاد روابط عاشقانه کنار بگذارید. رابطهٔ خود را با همسرتان تقویت کنید. موری (Muray) می‌گوید: «اگر پدر و مادر‌ها روابط واقعاً خوبی با هم داشته باشند، در پی آن کودکان شادی نیز خواهند داشت.»

4. کار خوب او را تحسین کنید
مطالعات، همواره عزت نفس و شادی را به هم مرتبط می‌دانند. کودکان ما نمی‌توانند یکی از این دو را بدون وجود دیگری داشته باشند. این چیزی است که ما بطور شهودی می‌دانیم و بسیاری از ما را به مشوقانی پر شور تبدیل می‌کند. کودکمان ورق را خط خطی می‌کند و ما او را پیکاسو می‌خوانیم، یک گل می‌زند و او را دیوید بکهام آینده می‌نامیم؛ اما این نوع تعریف و تمجید‌ها ممکن است نتیجه عکس داشته باشند.

اگر کودک فقط ستایش و تحسین از سوی شما دریافت کند، تصور خواهد کرد که باید حتما به موفقیت برسد تا مورد تایید شما قرار گیرد. از این می‌ترسد که اگر شکست بخورد، دیگر مورد تایید شما نخواهد بود و دوستش نخواهید داشت. تعریف و تمجید از ویژگی‌های خاصی مانند هوش، زیبایی و خوش اندامی نیز ممکن است در آینده اعتماد به نفس کودک را از بین ببرد. (اگر با این باور بزرگ شود که ارزش او به خاطر این گونه از ویژگی‌هایش است).

بطور مثال اگر کودکتان را تنها به خاطر زیبایی‌اش تحسین کنید، وقتی بزرگ شود و زیبایی‌اش را از دست بدهد چه اتفاقی می‌افتد؟ چقدر باید به ظاهرش برسد تا احساس ارزش کند؟ تحقیقات نشان می‌دهند که کودکانی که فقط به خاطر هوش خود تحسین می‌شوند، راجع به هوش خود حساس می‌شوند و از این می‌ترسند که مبادا با شکست در موضوعی، در نظر دیگران دارای هوش کمتر و در نتیجه ارزش کمتری شوند.

اما پادزهر آن این نیست که دست از تعریف و تمجید بردارید، بلکه باید آن را هدایت کنید. تلاش او را تحسین کنید، نه نتیجه کارش را. خلاقیت، سخت کوشی و پشتکار او را که منجر به موفقیت می‌شوند، تحسین کنید، نه خود موفقیت را.

کار‌تر معتقد است که هدف باید «ذهنیت پیشرفت» کودکتان باشد. این باور را در او پرورش دهید که انسان‌ها با تمرین و تلاش به نتیجه می‌رسند، نه با استعدادشان. او می‌گوید: «کودکانی که برچسب هوش ذاتی را به یدک می‌کشند، احساس می‌کنند که همواره باید خودشان را ثابت کنند.» در حالی که مطالعات نشان می‌دهند کودکانی که دارای «ذهنیت پیشرفت» هستند، بهتر عمل می‌کنند و بیشتر از کار‌هایشان لذت می‌برند، زیرا نگران این نیستند که اگر شکست بخورند، دیگران چه فکری راجع به آن‌ها خواهند کرد. خوشبختانه تحقیقات نشان می‌دهند که با یک جمله تحسین آمیز ساده مانند: «کاری که انجام دادی واقعاً عالی بود، حتماً خیلی زحمت کشیده‌ای.» می‌توان ذهنیت پیشرفت را به او القا کرد. بنابراین ما نمی‌گوییم که آن‌ها را تحسین نکنید، بلکه می‌خواهیم به چیزی که تحت کنترل کودکتان است، توجه کنید.

5. به او اجازه بدهید تا پیروزی و شکست را تجربه کند
البته اگر واقعاً می‌خواهید عزت نفس کودکتان را تقویت کنید، کمتر به تعریف توجه کنید و بیشتر به فراهم نمودن فرصت‌های فراوان جهت آموزش مهارت‌های جدید تمرکز کنید. دکتر هالول می‌گوید: «مهارت و نه تعریف و تمجید، سازندهٔ حقیقی عزت نفس او هستند.» خوشبختانه تقریباً هر کاری که کودکان زیر ۴ سال انجام می‌دهند، فرصتی برای کسب مهارت است، چون همه چیز برایشان تازگی دارد. مانند: سینه خیزرفتن، راه رفتن، غذا خوردن، لباس پوشیدن، استفاده از توالت و راندن سه چرخه. وظیفهٔ ما این است که کنار بایستیم و به کودکانمان اجازه بدهیم خودشان کاری را که می‌توانند انجام دهند. بزرگ‌ترین اشتباه والدین خوب این است که بیش از حد وسایل مورد نیاز کودکانشان را فراهم می‌کنند.

با اینکه سخت است که بنشینیم و زحمت و تقلای فرزندانمان را تماشا کنیم، اما تا به آن‌ها اجازهٔ تجربهٔ شکست را ندهیم، هرگز هیجان یافتن مهارت در چیزی را تجربه نخواهند کرد. خیلی کم اتفاق می‌افتد که کودک با یک بار امتحان کردن کاری، مهارت کافی را به دست آورد. کودکان از طریق تمرین به مهارت می‌رسند و از طریق تجربه پی در پی مهارت، در آن‌ها حس توانایی ایجاد می‌شود. این حس توانایی آن‌ها را با خوش بینی و رغبت بیشتر به سوی تلاش‌های بعدی سوق می‌دهد که عاملی برای زندگی شاد می‌باشد.

6. مسئولیت‌های واقعی را به او واگذار کنید
موری می‌گوید: «شادی تا حد زیادی به این بستگی دارد که ما احساس کنیم کاری که انجام می‌دهیم، اهمیت دارد و برای دیگران با ارزش است. بدون این احساس، ما هراس داریم که از گروه طرد شویم. تحقیقات نشان می‌دهند که مسئله‌ای که انسان‌ها بیش از هر چیزی از آن می‌ترسند، طرد شدن از سوی دیگران است.»

به عبارت دیگر، انسان‌ها نیاز ذاتی دارند که مورد نیاز قرار گیرند. بنابراین هر چه بیشتر بتوانید به کودکتان از‌‌ همان سال‌های اول بفهمانید که کمک او سهم منحصر به فردی در خانواده را ایفا می‌کند، بیشتر احساس عزت نفس خواهد کرد و شادی او نیز از انجام آن کار بیشتر خواهد شد. حتی کودکان ۳ ساله می‌توانند نقش‌هایی را در خانواده ایفا کنند. مثل پر کردن ظرف غذای گربه یا چیدن دستمال سفره روی میز شام. در صورت امکان با توجه به توانایی او در خانه، مسئولیتی به او بدهید. به عنوان مثال، اگر کوچولویتان کار چیدن وسایل را دوست دارد، کار چیدن قاشق و چنگال را به او واگذار کنید. اگر اهل مواظبت و نگهداری از کسی است، بگذارید تا هنگامی که شما شام را آماده می‌کنید، از خواهر کوچکش مواظبت کند و او را سرگرم کند. اگر کمک او به خانواده را تصدیق کنید، حس ارتباط و اعتماد به نفس او – دو پیش‌شرط لازمهٔ سعادت و شادی پایدار – افزایش می‌یابد.

7. عادت حق‌شناسی را در او ایجاد کنید
مطالعات در خصوص شادی و خوشبختی، همواره احساس سپاسگذاری را با سلامت عاطفی کودک مرتبط می‌دانند. تحقیقات دانشگاه کالیفورنیا، دیویس و دانشگاه‌های دیگر نشان می‌دهند افرادی که دارای دفترچه یادداشت روزانه و یا هفتگی سپاسگذاری هستند، به طور کلی حس بهتری نسبت به زندگیشان دارند. شاید داشتن دفترچه یادداشت برای کودک کاری نامعقول باشد، اما یک راه پرورش حس سپاسگذاری در او این است که هر روز (به عنوان مثال قبل یا بعد از غذا خوردن) از هر یک از اعضای خانواده بخواهید که با صدای بلند چیزی را که سپاسگزار آن است، بر زبان بیاورد. مهم‌تر از همه اینکه، این کار را جزء مراسم منظم خود قرار دهید. این عادت، انواع احساسات مثبت را در او ایجاد می‌کند و واقعاً می‌تواند به شادی ماندگار او کمک کند.
مترجم: مریم انصاری

پیج اینستاگرام شخصیمتصویر: images/smilies/blush.gif
aminimahroo
پیج اینستاگرام تبریک تاریخم
tarikh_today
نقل قول
 سپاس شده توسط رویسا65 ، Wild Rose ، احسانه ، ثريااا ، hanie ، mma ، 136383
۲۶-تير-۱۳۹۳, ۰۸:۵۰ عصر
ارسال: #3
           
RE: 50 راهکار برایه کودکی شاد و با استعداد
پرورش کودکانی شاد با چند راهکار ساده
قدس آنلاین- مریم سادات کاظمی: همه والدین دوست دارند فرزندانشان در بهترین شرایط زندگی کنند و همواره شاد و موفق باشند. از همین رو سعی می کنند تا با تلاش زیاد، امکانات و لوازم آسایش آنها را فراهم کنند.

به گزارش سرویس بهداشت و سلامت قدس آنلاین، گرچه این توجهات می تواند مؤثر باشد اما قطعا کافی نیست و تضمین کننده قطعی رشد، پیشرفت و شادابی آنها نخواهد بود. بعضی رفتارهای به ظاهر ساده والدین تاثیر غیر قابل انکاری در تقویت روحیه بچه ها دارد و متاسفانه گاه از آنها غفلت می شود که از جمله عبارتند از:
- بعضی فعالیت ها را ازبرنامه بچه هاحذف کنید.
احتمالا فرزند شما نیز مانند بسیاری دیگر از بچه های امروز وقت زیادی را در کلاس ها و فعالیت های مختلف می گذراند. آنها نیاز دارند زمانی را کاملا آزاد بوده و هیچ دغدغه فکری نداشته باشند که متاسفانه کمتر این حالت دیده می شود. یکی از راهکارها برای رسیدن به تعادل روحی می تواند کنار گذاشتن یکی از این برنامه ها باشد.
- سر فرزندتان داد نزنید.
معمولا والدین بسیاری از اوقات به خاطر کارهای نادرست کودکان داد می زنند. شاید دوست نداشته باشید آن را قبول کنید اما واقعیت همین است. حتی اگر خیلی صبوری به خرج داده باشید اما بازهم بارها این کار را انجام داده اید. دفعه بعد که او اعصابتان را به هم ریخت، قبل ازهر کار چند لحظه محل را ترک کنید تا بتوانید راحت تر و منطقی تر تصمیم بگیرید.
- با هم کتاب بخوانید.
هر شب با کودکتان کتاب بخوانید. این یکی از بهترین کارها برای ایجاد علاقه به مطالعه، حضور کامل در کنار او و زمانی برای اتفاق نظر با یکدیگر است.
- به روابط با همسرتان توجه داشته باشید.
رابطه والدین بزرگترین الگویی است که بچه ها آن را در زندگی به کار می برند. زمانی که در کنار همسرتان هستید سعی کنید رابطه دوستانه ای داشته باشید،‌ با هم بخندید،‌ بپذیرید که او نیز مانند همه افراد کامل و بی عیب نیست و به نوبه خودش خوب و دوست داشتنی است.
- روی مشکلات فکر کنید و راه حلی بیابید.
واقعا برای بچه ها سخت و ناراحت کننده است که در کنار پدر و مادری زندگی کنند که مشکلات عدیده و بزرگی در زندگی دارند. قطعا رهایی از همه آنها راحت نیست اما با کمی هوشمندی می توانید راه حلی حتی موقتی پیدا کنید. مطمئن باشید اگر خوب بیاندیشید راهکارهای خوبی به ذهنتان می رسد.
منبع:www.Passportsante.fr

پیج اینستاگرام شخصیمتصویر: images/smilies/blush.gif
aminimahroo
پیج اینستاگرام تبریک تاریخم
tarikh_today
نقل قول
 سپاس شده توسط احسانه ، ثريااا ، hanie ، mma ، 136383
  • گروه ژ
  • تشریفات وندا
۲۳-دي-۱۳۹۶, ۰۳:۰۳ عصر
ارسال: #4
     
RE: 50 راهکار برای کودکی شاد و با استعداد
 تصویر: ./uploads/201801/post_104036_1515843233_5a47e64f1878adb433dbb914f98a9413.attach

اپلیکشن بیکیوت (Becute) 

برای دانلود به بازار و گوگل پلی مراجعه کنید .

اپلیکشن بیکیوت ویژه آرایشگران بر روی سیب آپ قرار گرفت .

بیکیوت سامانه ارتباط آنلاین شما و آرایشگاههای زنانه است .
نقل قول
۲۳-دي-۱۳۹۶, ۰۳:۰۶ عصر
ارسال: #5
   
RE: 50 راهکار برای کودکی شاد و با استعداد
والدین باید توجه داشته باشند که در مقابل چشم کودکان خود اقدام به رفتارهایی کنند که قصد دارند در دراز مدت این عادات و رفتار را در فرزندان خود تثبیت کنند.


11 مورد از رفتارهایی که والدین باید از انجام آنها در مقابل کودکان خودداری کنند

1. بکار بردن الفاظ نامناسب در حضور کودک
گاهی والدین در حین رانندگی، در خانه و یا محل کار ممکن است بر اثر فشارهای روحی کنترل خود را از دست داده و از الفاظ نامناسب استفاده کنند، اما باید توجه کرد که از بکاربردن این الفاظ در مقابل کودکان کار به شدت اشتباهی است.

2. بی‌احترامی به دیگران
والدین کودکان باید از هر گونه رفتار، کلامی یا غیر کلامی (رفتاری) که نوعی بی‌احترامی به دیگران محسوب می‌شود، خودداری کنند.

3. پرهیز از ایجاد تنش و درگیری با اطرافیان
والدین باید در مقابل کودکانشان از هر گونه اعمالی که سبب ایجاد تنش و ناآرامی می‌شود، پرهیز کنند و تا حد امکان آرامش خود را حفظ کنند.

4. نداشتن انعطاف در روابط بین فردی
والدین باید توجه داشته باشند که در روابط بین فردی، به خصوص در حضور کودکانشان با برخورد با اطرافیان انعطاف‌پذیر بوده و سازگار باشند.

5. بکارگیری الفاظ رکیک
والدین باید توجه کنند که به هیچ‌عنوان حتی در صورت استفاده دیگران از الفاظ رکیک، آنها را بکار نبرند، چرا که کودکان سریعا آنها را به خاطر سپرده و از آنها استفاده می‌کنند.

6. قدردانی نکردن از دیگران
هنگامی که والدین در مقابل خدمتی که دیگران به آنها می‌کنند، قدردانی نمی‌کنند، کودکان نیز از رفتار آنها الگو می‌گیرند و همواره اقداماتی که دیگران برای آنها انجام می‌دهند را وظیفه‌ آنها می‌دانند.

7. بی اعتنایی به معنویات و واجبات دینی
بی‌توجهی والدین به امور و وظایف دینی و شرعی همچون نماز و غیره سبب بی‌اعتنایی کودکانشان به این امور و دوری از معنویات در آنها می‌شود.

درمان بد دهنی کودک

والدین باید در رفتارها و برخوردهای خود در مقابل کودکانشان دقت زیادی به خرج دهند



8. عدم ابراز علاقه به درس و مطالعه
اگر والدین به مطالعه و ادامه تحصیل علاقه و اهمیت نشان ندهند، کودکان آنها نیز برای علم‌اندوزی و کسب دانش ارزشی قائل نمی‌شوند و در نتیجه کودکان آنها نیز برای ادامه تحصیل بی‌انگیزه خواهند شد، بنابراین والدین باید با مطالعه روزانه و تشویق فرزندان خود برای ادامه تحصیل، این علاقه را در آنها ایجاد کنند.

9. شرکت نکردن در فعالیت‌های داوطلبانه و انسان دوستانه
شرکت نکردن والدین در امور اجتماعی و فعالیت‌های خیرخواهانه (درختکاری، کمک به سالمندان، کمک به نیازمندان و غیره) سبب انزوا و اجتماع گریزی کودکان آنها می‌شود و سبب عدم رشد و بلوغ اجتماعی آنها می‌شود و در آینده اجتماعی آنها مشکلات متعددی ایجاد خواهد کرد.

10. عدم مدیریت و برنامه‌ریزی در امور روزانه
بی‌نظمی و عدم مدیریت والدین در امور روزانه، نوعی بی‌نظمی و بی برنامگی را در شخصیت کودکان آنها نهادینه می‌کند بنابراین والدین باید در امور روزانه خود مدیریت و برنامه ریزی صحیحی داشته باشند تا کودکان از عادات صحیح آنها الگوبرداری کنند.

11. نشان دادن ضعف در روابط با کودک
والدین هنگام برخورد و مکالمه با کودکان خود باید از کارهایی که ضعف و عجز آنها را نشان می‌دهد همچون گریه کردن، اظهار عجز و لابه کردن و غیره اکیدا خودداری کنند چرا که با این رفتارها سبب از بین رفتن اعتماد به نفس در کودکان خود می‌شوند به طوری که فرزندانشان در آینده قدرت برخورد با مشکلات را از دست می‌دهند.


آنچه که اهمیت دارد این است که والدین باید بدانند کودکان بسیار باهوش و تاثیرپذیر بوده و با انجام هر کدام از 11 رفتار یاد شده الگوهای رفتاری کودکان خود را شکل می‌دهند، بنابراین والدین باید در رفتارها و برخوردهای خود در مقابل کودکانشان دقت زیادی به خرج دهند.

 

یاد بگیر خوشحال باشی. ادم های غمگین همیشه حرف مردم براشون زیادی مهمه. " اهمیت ندادن" به چیزای بیخود رو یاد بگیرتصویر: images/smilies/blush.gif
نقل قول
ارسال پاسخ

تمامی اظهار نظرهای کاربران صرفا نظرات شخصی آنان بوده و تمامی مسئولیت متوجه اظهار کننده نظر می باشد.




ارسال پاسخ صفحه قبل صفحه بعد ثبت نام